در محفل خود گریستم و باز.... تو نبودی!!!

خواستم که اشک بزدایی از چشمان من اما باز........ نبودی!!!

خنده ات در هر کجا که بودم نقش میبست .جستجو کردم و اما باز... تو نبودی!!!

نگاهت را می خواستم تا نمیرم از غم بی همزبانی....

غم بی هم زبانی کشت ما را نبودی که نبودی که نبودی............ نقطه سرخط.!